حسین:
امان از دل زینب
کاروان می رود آهسته و نرم
زینب زیر لب آرام زمزمه میکند حسین
حسین غریبانه زینب را نجوا می کند
آسمان شرمنده کاروان است
و آب. . . . .
رقیه به دور دست خیره میشود و زیر و بی صدا ذکر یا زهرا می گوید
عباس سر به زیر یا حسین می خواند.
ام البنین لا لایی اصغر را جانسوزتر زمزمه می کند.
و باز زینب بی صدا فریاد می زند حسین...حسین...حسین...
اندرز گناهکار:
شخصی خدمت امام حسین(ع) رسید و گفت: من مردی گناهکارم و در برابر گناه تاب نمی آورم. مرا نصیحتی فرما!
فرمود پنج کار را انجام ده. انگاه هر چه خواهی گناه کن.
اول:روزی خدا را مخور و هر چه خواهی کن.
دوم:از قلمرو و فرمانروایی خدا بیرون شو و هر چه خواهی کن.
سوم:به جایی برو که خدا تو را نبیند و هر چه خواهی کن.
چهارم:هر گاه فرشته مرگ آمد تا جان تو را گیرد او را زخود بران و هر چه خواهی کن.
پنجم:هر گاه مالک دوزخ تو را در آتش افکند در آتش مرو و هر چه خواهی کن.
یه عمری همه دنیارو گشتم
به دنبال یه عشق صادقونه
یه عشقی که بسازه دل رو از ما
بشه تنها چراغ توی خونه
یه عمری پی عشق بی هوس دویدم
بدنبال یه عشق بی بهونه
یه عشقی که بشه مرهم زخمام
نشه بدتر نمک رو زخم کهنه
تو شبهایی که جای دست پر مهر
چیزی به جز یه دنیا اشک ندیدم
یکی امد که دوست داشتن میفهمید
منو از او من خسته جدا کرد
یکی امد که با احساس پاکش
تموم زخمامو یهو دوا کرد
تو وقتی که همه تنهام گذاشتن
با لبخندش منو از من جدا کرد
برای عاشقی عشقمو دادم
خیال کردم فقط عشقه می مونه
ولی جای تموم اون همه عشق
واسم موندش فقط بغض شبونه
برای عاشقی ما کم نذاشتیم
خدا هم خوب اینو خودش میدونه
با اینکه دلم رو همه شکستن
میخونم باز هنوزم عاشقونه
میخونم با خودم دیگه بریدم
دیگه به آخر جاده رسیدم
بغض گلویم را فشرد به ناچار روی بر گرداندم
که تو را از جان پرستم 
